Rok 1950 przeszedł do historii Polski jako ten, w którym oficjalnie ruszyła budowa krakowskiego kombinatu. W tym samym czasie także, z pewnym dużym wyprzedzeniem ujrzały światło dzienne plany dotyczące powstania, 100-tysięcznego miasta, które miało stać się siedliskiem dla przyszłych budowniczych oraz pracowników nowo powstałego wielkiego zakładu przemysłowego. W istocie, budowa infrastruktury kolejowej, drogowej, energetycznej i wodnej ruszyła już w 1949 roku. Powstał także port rzeczny na Wiśle. Natomiast 26 kwietnia 1950 roku, rozpoczęto budowę pierwszych obiektów huty, która jest uważana za największą inwestycję planu 6-letniego PRL. Poniżej przedstawiam najważniejsze etapy rozwoju kombinatu metalurgicznego:
*I ETAP BUDOWY
-Grudzień 1951 - Powstaje wydział konstrukcji stalowych.
-1952 - Na stanowisko dyrektora inwestycji zostaje powołany inżynier Zbigniew Loreth.
-Maj 1952 - Powstaje wydział mechaniczny.
-Sierpień 1952 - Zostaje oddana do użytku kuźnia.
-1 października 1952 - Załoga Zarządu Budowlanego nr 9 przystąpiła do budowy walcowni gorącej blach.
-23 października 1952 - Oddano do eksploatacji pierwszy piec elektryczny odlewni staliwa - od tego dnia datuje się powstanie wydziału.
-23 marca 1953 - Mostostal rozpoczyna montaż pancerza wielkiego pieca nr 1.
-23. kwietnia 1953 - Zostaje przekazana do eksploatacji odlewnia żeliwa - ostatni obiekt Zakładu Remontowego.
-30 lipca 1953 - Mostostal rozpoczyna montaż wielkiego pieca nr 2.
-13 sierpnia 1953 - Przystąpiono do wznoszenia hali stalowni martenowskej.
-21 styczeń 1954 - W 30 rocznicę śmierci W.I. Lenina, decyzją Rady Państwa i Rady Ministrów, kombinatowi metalurgicznemu Nowa Huta nadano nazwę Huta im. Lenina.
-23 marca 1954 - Rozpoczyna produkcję wydział Zakładu Materiałów Ogniotrwałych.
-Maj 1954 - Powstanie wydziału Aglomerownia nr 1.
-1 lipca 1954 - Przekazano do produkcji siłownię ( wyposażoną w kocioł, turbogenerator i turbodmuchawę).
-21 lipca 1954 - Zostaje ukończona budowa wielkiego pieca nr 1.
-22 lipca 1954 - Data przyjęta jako dzień narodzin huty - odbyła się wielka uroczystość związana z pierwszym spustem surówki z wielkiego pieca nr 1.
-Luty 1955 - Powstaje stalownia martenowska ( pierwszy piec).
-Kwiecień 1955 - Zostaje włączony do produkcji wydział walcownia zgniatacz.
-1955 - Huta imienia Lenina staje się największym producentem stali w Polsce oraz jednym z największych producentów surówki i koksu.
-Kwiecień 1956 - Zostaje oddana do użytku walcownia gorąca blach.
* II I III ETAP BUDOWY (LATA 1958 - 1976)
-Grudzień 1958 - Powstaje walcownia zimna blach.
-Lipiec 1960 - Początek produkcji wydziału rur zgrzewanych.
-Wrzesień 1961 - Przekazano do produkcji walcownię drobną.
-Maj 1965 - Oddano do użytku wydział wlewnic.
-Marzec 1966 - Rozpoczyna produkcję stalownia konwertorowo-tlenowa.
-Wrzesień 1966 - Rusza z produkcją aglomerownia nr 2.
-11 stycznia 1967 - Oficjalne i uroczyste zakończenie II etapu budowy.
-1968 - Huta imienia Lenina wzbogaca się o najnowocześniejszy obiekt produkcyjny polskiej metalurgii - walcownię slabing.
-7 marca 1970 - Pierwszy spust z dwu-wannowego pieca "Tandem" zbudowanego w miejsce przestarzałych pieców martenowskich.
-23 lipca 1970 - Zostaje przekazana do eksploatacji nowoczesna walcarka dwudziesto-walcowa "Sendzimir".
-31 grudnia 1971 - Powstaje zakład przerobu żużli stalowniczych.
Ponadto do roku 1976 wprowadzono do produkcji:
• dwie nowe baterie koksownicze;
• taśmę aglomeracyjną w aglomerowni nr 2;
• kompleks urządzeń konwektora;
• warsztat mechaniczny;
• oddział produkcji mączki nawozowej;
• walcownię zimną nr 2.
W międzyczasie następuje dalsza rozbudowa do zdolności produkcyjnej 5,5 miliona ton stali, 4,2miliona ton surówki, 5,4 miliona ton wyrobów walcowanych oraz 300 tysięcy ton rur rocznie.
-1976 - 1980 - Szczyt możliwości produkcyjnych. Huta imienia Lenina widnieje jako największy producent w Polsce stali i wyrobów walcowniczych, a także, jako jeden z największych, koksu, wyrobów węglopochodnych, materiałów ogniotrwałych, wyrobów walcowanych, osprzętu technologicznego, odlewów, energii elektrycznej i cieplnej.
-1978 - Apogeum możliwości - 6,5 miliona ton stali surowej rocznie.
-1979 - 1980 - Wzrost niezadowolenia społecznego.
Pod koniec 1980 - Na terenie huty utworzono NSZZ "Solidarność".
-Od 1980 - Stały spadek zatrudnienia ( w 1982 roku odeszło 6814 ludzi, z czego 2658 na wcześniejsze emerytury).
Ogólnie od 1979 roku do roku 1990 zatrudnienie zmniejszyło się o 11647 osób i wynosiło mniej-więcej tyle co w 1965 roku.
W drugiej części dotyczącej rozwoju i lat świetności krakowskiego kombinatu, można zauważyć, jaką rolę odgrywał jako Huta im. Lenina w Polsce Ludowej, w której produkowano tak ogromną ilość stali i wielu innych dóbr przemysłowych. Co zatem doprowadziło do jej upadku? Jakie czynniki spowodowały, że jej koniec zbliża się nieuchronnie pomimo podejmowanych prób modernizacji i prywatyzacji? Jak kombinat poradził sobie z ostatnim wielkim kryzysem? Czymże staje się dzielnica Nowa Huta wraz z jej mieszkańcami, w dobie restrukturyzacji? Czy ta dzisiejsza Nowa Huta jest tą samą Nową Hutą co kilkadziesiąt lat temu?
