Pisz artykuły!!! Tylko... co dalej...

że ludzie nie czytają maili. Nie wiem w sumie, czemu one służą? To miała być przecież elektroniczna poczta, która ułatwia kontakt z osobą po drugiej stronie łącza internetowego, ale to tylko fikcja. Sam osobiście nie miałem może tak ambitnych celów, ale pisałem już do kilku redakcji, może nieprasowych, ale efekt był ten sam, czyli głucha cisza. Pisałem do banku, usługodawcy internetowego, UPC i wielu innych instytucji i znikąd żadnego odzewu. Mało tego, próbowałem również korzystać z formularza zgłoszeniowego, który posiadają niektóre firmy i sytuacja jest ta sama. Czasem wydaje mi się, że te instytucje żyją samym sobie i są niezwykle odporne na wiadomości z zewnątrz. Podejrzewam, że gdybym napisał, że na parterze się pali, to budynek by spłonął i nikt by o tym nie dowiedział, dopóki płomienie nie poparzyły by go w stopy. Dlatego właśnie przestałem pisać cokolwiek i gdziekolwiek i udzielam się jedynie w tym portalu, bo tu moje wypociny zawsze ktoś przeczyta. Myślę jednak Piotrze, że gdybyś napisał, że w państwa budynku jest bomba, to też by wszyscy zginęli, bo stosunek ludzi na wysokich stanowiskach tak w urzędach, jak i wielkich korporacjach, uzależniony jest od punktu siedzenia. Czym wyżej siedzą, tym mniej widzą.

Pracowałem już w wielu instytucjach i zauważyłem, że wszystkie urzędowania, zaczynają się od śniadania. Kawka, herbatka, ciasteczko, nowa torebka koleżanki, nowy sweterek, a może modne buciki, ładne tipsy na paznokciach i wiele innych szczegółów biurowych sekretarek, odbiera umysł i czas potrzebny do pracy, bo przecież chodzi o to, by dzień szybciej zleciał i na koniec miesiąca była wysoka wypłata. Reszta się nie liczy. Dlatego też w Polsce jest tak jak jest i na tą chorobę nie ma lekarstwa. Ryba psuje się od głowy i oglądając zapisy z sejmu, czy komisji rewizyjnych, ręce i nogi opadają. Śmiechy, żarty, rozmowy nie na temat, rozciągają długie godziny urzędowania tylko po to, by te debaty trwały jak najdłużej. Czym dłużej, tym dłużej będą wypłaty z publicznych pieniędzy. Brak dyscypliny i konsekwencji, spowalnia rozwój naszego kraju.

Podziwiam Niemców, którzy to niby przegrali wojnę, ale są obecnie tak rozwinięci gospodarczo, że można im tylko zazdrościć. U nas zmieniło się niewiele, gdyż zmienił się jedynie ustrój, ceny i podatki, lecz złe przyzwyczajenia nadal pozostały. Kraj jest chory na nic nierobienie i trudno go będzie wyleczyć. My niestety nie doczekamy tych lepszych, normalnych czasów.

Gazety, które Pan wymienił, nie są obywatelskie i rzadko drukują, publikują teksty osób spoza redakcji. Wyjątkiem są listy, które od czasu do czasu można przeczytać na stronie gazety.

Publikowanie tekstów innych autorów niż dziennikarze zatrudnieni, czy współpracujący jest niemal niemożliwe (o ile w ogóle jest możliwe), bo za każdy wydrukowany tekst redakcja rozlicza się z autorem. Rozliczać może się tylko z tymi, którzy podpiszą umowę o pracę/współpracę.

Pozostaje jedno- napisać maila nie z gotowym tekstem, ale ze zgłoszeniem problemu do opisania przez dziennikarza wybranej gazety. Wtedy jest szansa, że sprawa będzie opisana, jeśli przejdzie przez kolegium, na którym omawiane są poszczególne tematy.

Rozumiem. Jest to jasne postawienie sprawy. Problem nie tkwi w tej ostatecznej odpowiedzi, bo nawet jej się spodziewałem. Ale w tym, że przez tydzień dawano mi sygnały, abym czekał i dzwonił dalej.

Dziękuję za wyjaśnienie i pozdrawiam serdecznie! Piotr

... co smutniejsze, czy Twój artykuł opisujący problemy z NFZ-em, czy opisana próba nawiązania kontaktu z redakcjami?
Obie te informacje są strasznie dołujące. Pokazują, że w tym nieszczęsnym kraju nic nie może zdrowo i normalnie funkcjonować. Ani lekarze uzależnieni od NFZ, ani redakcje nie słuchające głosu swoich czytelników i potencjalnych współpracowników.
Pozdrawiam i życzę aby mimo wszystko Twoje zaangażowanie nie słabło.

Wystarczyło zacząć list od informacji, że przekazujesz materiał z wszystkimi prawami nie odpłatnie.
A skoro na prawdę zależało Ci na dotarciu do bardzo wielu ludzi to raczej lokalny "papierzak" nie może się równać z publikacją elektroniczną. Portale Obywatelskie czytają tysiące ludzi. Czy warto było tracić czas i nerwy na walkę z wiatrakami?
Life is brutal and full od zasadzkas.
Gecon

coraz mniej ludzi kupuje gazety,coraz więcej za to korzysta z internetu.
Pamiętacie gazeciarzy na każdym placu handlowym,przy dworcu ,na rynku?Teraz ten zawód zamiera.

No właśnie, mój problem polega na tym, że nie za bardzo wiem, gdzie co publikować. Czy istnieje gdzieś jakiś ranking portali obywatelskich? Wraz z ich oglądalnością? Pisałem do wiadomosci24.pl pytając o te sprawy, pisałem dwa razy, ale nie otrzymałem odpowiedzi... Chyba jakiś nienormalny jestem.

A walki z wiatrakami nie żałuję ;-) Przekonałem się sam :-))) a nic tak dobrze nie uczy, jak własne doświadczenie :-)))

Tea, dziękuję za wspierające słowa! Pozdrawiam! Piotr

Sławomirze
byłem przygotowany na to, że oddam materiał nieodpłatnie. Ja tylko na wstępie zadałem pytanie, czy ten materiał jest dla nich interesujący. (I tego nie wiem do dzisiaj.) Gdyby tak było, to wystarczyła jedna krótka rozmowa, aby wyjaśnić szczegóły.

Nie jest dobrze oddawać już na wstępie wszelkie prawa, kiedy nie zna się ŻADNYCH warunków, na jakich zostanie opublikowany materiał. Wolę publikację na mmKrakow.pl w postaci, w jakiej wiem czego się spodziewać, niż coś poobcinanego bez nawet powiadomienia mnie, co to będzie, dzie i jak, i czy w ogóle będzie.

Bo... do krakowskiej Wyborczej wysłałem już wcześniej jeden tekst, który został zamieszczony w internecie w dziale listy. Super, tylko że... natknąłem się na niego zupełnie przypadkiem (!!). NIKT nie powiadomił mnie, że tekst opublikują - kiedy i gdzie, a przecież chciałbym o tym wiedzieć! Nawet nie czekam już na zwykłe "dziękujemy, że pan wysilił się i napisał". Tekst wzbudził żywą dyskusję, liczącą w tym momencie 71 komentarzy.

http://krakow.gazeta.pl/krakow/1,35821,7111497,Listy__Ruch_w_centrum_jest_konieczny.html

Jeszcze raz - nie żałuję kontaktu z GW. To było świetne przeżycie :-)))

Drogi Piotrze obawiam się, że myślisz innymi kategoriami.
Takie "instytucje" nie lubią się bawić w wymiany maili.
Informacja o braku oczekiwań i roszczeń z Twojej strony w przypadku publikacji była jedną z podstawowych.
Jeżeli dana rzecz pasuje do klucza wtedy można się nad nią pochylić nie tracąc czasu.
A co do rankingu to nie widziałem nic takiego, ale zawsze portal ogólnopolski skupia szersze grono czytelników.
Zamiast pytać zastanów się, a sam dojdziesz do oczywistych wniosków.
Pozdrawiam.
Life is brutal and full od zasadzkas.
Gecon

Sławku,

Przyznam, że trochę dziwię się czytając Twoje ostatnie słowa. Przecież właśnie na tym polega praca dziennikarza - pytać, nie poddawać, się, działać otwarcie, szczerze, naiwnie wręcz. Zobacz, jak przy tej okazji zrobiło się małe "dziennikarskie śledztwo" i jaki świetny wynik. Rewelacyjny temat na artykuł!

Dziennikarz, czyli Ty, ja - nie mamy się poddawać temu, co jest, godzić się z tym. Mamy właśnie działać wbrew rzeczywistości, która jest zła. To nie ja mam tu powód do wstydu :-) Przytoczę słowa Tomasza Tomaszewskiego, które usłyszałem na własne uszy - jeśli wszyscy idą w lewo, to wy idźcie w prawo. :-))

Dziennikarz jest takim kamikaze, bo na sobie doświadcza rzeczy, o których może później pisać. Przeglądnąć życiorysy największych - Milewicz, Kapuściński.. Oczywiście, są takie tematy jak dziury w drodze, wystawa modeli samolotów itp. też ważne - ale prawdziwa jazda zaczyna się tam, gdzie są problemy ogólnoludzkie.

Dziennikarstwo do docieranie do prawdy - przynajmniej w swojej najszczytniejszej formie. Docieranie jest najtrudniejsze tam, gdzie istnieje zakłamanie, obłuda, nieświadomość ludzka. To docieranie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem. Ale to jest istota dziennikarstwa :-)) Pozdrawiam serdecznie! Piotr