Polskie absurdy NFZ

Lata lecą, pół wieku życia daleko za mną i przyszedł czas, na odwiedzanie placówek służby zdrowia. Dostałem skierowanie do Bonifratrów, na zbadanie moich nóg, które odmówiły posłuszeństwa. Gdy po długim oczekiwaniu trafiłem przed oblicze lekarza specjalisty od choroby naczyń, padło pytanie, która noga bardziej pana boli? Odpowiedziałem więc, że obie, bo obie wyglądały fatalnie. Pan doktor oglądnął nogi, po czym zapytał ponownie, a która bardziej pana boli? Odpowiedziałem, że lewa, bo którąś pan doktor kazał mi wybrać. Zapytałem pana doktora, dlaczego to takie ważne? Wtedy, jak grom z jasnego nieba usłyszałem głupią odpowiedź, że NFZ refunduje tylko jedną nogę. Zapytałem więc, czy tą drugą mi utną i wyrzucą? Pan doktor uśmiechnął się szyderczo i wręczył mi skierowanie do USG na jedną nogę. Chodziło o ustalenie, czy nie mam zakrzepicy, która jest groźną dla życia chorobą. Powędrowałem więc do drugiego budynku i choć miałem na skierowaniu napisane CITO (szybko) usiadłem na krześle w długiej kolejce do badania USG. W oczekiwaniu na swoją kolej, rozmyślałem o niesprawiedliwości naszego systemu ochrony zdrowia. Pytanie było tak absurdalne, że nie dawało mi spokoju. Zastanawiałem się wtedy nad budową człowieka, u którego część członków ciała występuje parami. Mamy dwie ręce, nogi, dwoje oczu, dwoje uszu, dwie nerki, dwa płuca i w końcu dotarłem do serca, które również składa się z dwóch komór. Pomyślałem wówczas o tych biednych Polakach, którzy cierpią na choroby serca. Czy im również zadaje się głupie pytanie, która komora bardziej nie domaga? W końcu będąc u okulisty, może się okazać, że lekarz zapyta chorego, którym okiem pan częściej łypie? Uspokoiła mnie dopiero myśl, że w głębokiej Afryce, gdzie ludzie korzystają z usług szamana, nie ma tam takiej głupiej instytucji, jaką jest Narodowy Fundusz Zdrowia. I tu ogarnęła mnie radość. "Jestem bezpieczny".
Na mapce zamieszczono marker Szpitala Bonifratrów przy ul. Trynitarskiej.

Zobacz 50.0470275878906,19.9450359344482